Wisseltruc

Af en toe krijgen de honden hier wat extra’s: een kauwbot of kauwstaafje.
Floortje - ze is per slot van rekening de oudste - krijgt als eerste het bot aangereikt. En alhoewel alle botten vrijwel identiek zijn, gaat zij toch twijfelen. Het getoonde bot is vaak ook niet haar keuze, ze wil dan een ander. Dat mag.
Dan krijgt Kenzy een bot en als laatste Pebbles. Gelukkig maakt het Pebbles niet uit, ze blijft braaf wachten.
Ze rennen - goed, Floortje in een mini draf - naar een plek in de woonkamer, of bij goed weer naar buiten. Ieder zoekt een mand, kussen of gewoon een plek in het gazon. En dan begint het .... het grote wisselen.
Eerst even kijken, dan met het eigen bot in de bek de ander benaderen en dan vlakbij het bot loslaten. Elkaar aankijken en dan snel dat gevallen bot pakken, maar dan moet je wel je eigen bot loslaten. Waarop een van de andere honden daar snel weer op af rent. Hoewel…. Pebbles kan heel goed 2 botten in haar bek nemen. En dan heeft iemand - meestal Kenzy -niets. En als goede baas, moet je dat natuurlijk rechtzetten.
Deze wisseltruc gebeurt nog enkele keren, en dan wordt het rustig. Iedereen op gepaste afstand lekker aan het kauwen, elkaar wel met enige regelmaat aankijkend. ‘Is die van jou misschien lekkerder of groter?’
Floortje is de beste kauwer, zij heeft al snel een van de uiteinden van het bot lekker zacht gemaakt. En aangezien Kenzy met zijn slechte start als straathond een niet al te best gebit heeft en soms wat piept bij het kauwen, mag hij dat hebben.
Floortje staat dat genadig toe, want dat betekent eigenlijk altijd dat haar bot weer het grootste is. Tenminste, ik denk dat zij dat denkt.
Ze krijgen hier altijd een beperkte kauwtijd. Dan kom ik met een mini snackje en moet iedereen zijn bot inleveren. Dat gaat altijd prima, want kauwen terwijl je elkaar controleert, dat is vermoeiend hoor!

Comments are closed.