De geneugten van de ouderdom

Wie wel eens deze blogverhalen en/of de Baardpraatcolumns in de BCN’s van de afgelopen jaren heeft gelezen, zal het niet ontgaan zijn dat ik ook een oudere Bearded Collie heb: Floortje van ruim 14 jaar.

Het laatste half jaar wordt zij duidelijk een oudere hond: ze hoort en ziet nog goed, maar slaapt erg veel en soms eng diep; ze loopt langzamer (zeg maar gerust: heeeeel langzaam), ergens opspringen lukt niet echt meer, haar achterhand wordt wat zwakker waardoor ze moeite heeft met opstaan op een gladde vloer. Kortom een oudere hond.
En natuurlijk hou je daar rekening mee: ze krijgt ander voer, wat extra voedingssupplementen, ruim tijd reserveren voor een wandeling, want bewegen is wel belangrijk. Je gaat niet met vakantie, want gewoonte, rust en regelmaat is nu extra belangrijk.
Maar hoe oud ze ook is, als er bezoek is, als er lekkers wordt uitgedeeld, ze is dan haantje de voorste.
En inmiddels is ze ook een dwingeland geworden. Haar wil is wet. Er staan 3 waterbakken in de keuken, maar als Floortje wil drinken, dan duwt ze de andere honden weg. En iedereen gaat dan opzij.

Wij gaan meestal rond 23 uur naar boven. Floortje kan nog wel traplopen, maar het risico is groot dat ze struikelt, dus ze wordt gedragen, want mevrouw moet en zal ook bij ons slapen. En vrijwel elke avond staat zij iets voor 23 uur op, loopt naar de trap (trap in de woonkamer) en kijkt dan dwingend naar haar mannelijke bediende “Hup, draag mij!”. En dat moet dan ook subiet gebeuren.
Er staan 2 manden in de slaapkamer, en een daarvan is ‘van haar’. Zij gaat er dan ook direct in liggen, maar gaat er ’s nachts ook af en toe uit om even ergens anders koeler te liggen, of wat te drinken. En Pebbles, onze jongste beardie, neemt dan haar kans waar, gauw in de mand van Floortje.
Maar als Floortje dan weer terug wil, doet Pebbles alsof ze diep slaapt. Floortje maakt ons dan wakker (eens goed in je gezicht hijgen, wil wel werken), en een van ons moet dan opstaan en Pebbles uit de mand zetten, die zonder morren opstaat en naar de andere slaapplek loopt.
Tevreden stapt Floortje dan weer in haar bed.

Het leven van een oudere beardie met personeel is zo slecht nog niet.

Ina Hilberts / Juli 2020

Comments are closed.