Coronawandeling

In deze tijd houdt iedereen een veilige afstand aan. Mijn Floortje van inmiddels 14 jaar vond dat altijd al een goed idee, maar de voorgestelde afstand van 1,5 m vindt zij echt wat weinig.

10 of nog beter 100 keer die afstand is wat haar betreft een beter plan.

Mijn jongste beardie, Pebbles van 5 jaar, doet daar niet aan. Die loopt het liefst vlak voor mijn voeten met dus de nodige struikelpartijen.

Maar door die grote verschillen kan het dus nog wel eens gebeuren dat Pebbles en ik Floortje niet meer in het zicht hebben. En Floortje leeft tegenwoordig ook vaak in haar eigen gedachtenwereldje en een heel enkele keer - ik geef het toe, ik moet beter opletten - is zij plots volledig uit het zicht en kan het zijn dat zij een ander bospad is ingeslagen.

Gelukkig is Pebbles een ongeloofijk goede speurhond. Zodra ik Floortje niet meer kan vinden, hoef ik Pebbles maar de opdracht te geven “Zoek Floortje” en zij stuift het bos door, snuffelt over de grond en vindt altijd het spoor van Floortje en komt dan met Floortje achter haar aan weer bij mij terug.

Het bijzondere is dat Floortje in dat geval opeens heel snel kan lopen en dichtbij Pebbles blijft. Zodra ik echter weer duidelijk in beeld ben, neemt zij haar veilige afstand weer aan.

 

Ina Hilberts / mei 2020

Comments are closed.